پلو و صادق هدایت


عضو شوید


نام کاربری
رمز عبور

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز
ایمیل
کد تصویری
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود



سلام ..ممنونم از نگاهتون..خوش اومدید... اگه دوست دارید مطالب مختلفی درباره ی طبیعت گردی، ساخت انواع کاردستی و کلی چیزای باحال دیگه اطلاعات کسب کنید خوشحال میشم به اینستاگرام ما سری بزنید قدمتونو روی چشم ما بذارید. @mahsano1372

تبادل لینک هوشمند
برای تبادل لینک  ابتدا ما را با عنوان تا خدا (نردبانی برای نزدیکی به خالق بی همتا) و آدرس takhoda.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.







نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 224
بازدید دیروز : 1144
بازدید هفته : 14179
بازدید ماه : 12815
بازدید کل : 177965
تعداد مطالب : 538
تعداد نظرات : 393
تعداد آنلاین : 1



آمار مطالب

:: کل مطالب : 538
:: کل نظرات : 393

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 1
:: تعداد اعضا : 2

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 224
:: باردید دیروز : 1144
:: بازدید هفته : 14179
:: بازدید ماه : 12815
:: بازدید سال : 177965
:: بازدید کلی : 177965

RSS

Powered By
loxblog.Com

پلو و صادق هدایت
دو شنبه 21 ارديبهشت 1394 ساعت 15:24 | بازدید : 1930 | نوشته ‌شده به دست مهسا | ( نظرات )

صادق هدایت


یک دوستی داشتم،

 

پلوی غذایش را خالی می خورد، 

 

گوشت و مرغش را می گذاشت آخر کار، می گفت:

 

می خواهم خوشمزگی اش بماند زیر زبانم.

 

همیشه هم پلو را که می خورد سیر می شد،

 

گوشت و مرغ غذا می ماند گوشه ی بشقابش، 

 

نه از خوردن آن پلو لذت می برد، 

 

نه دیگر ولعی داشت برای خوردن گوشت و مرغش،

 

برای جاهای خوشمزه ی غذا...


 

 

زندگی هم همینجوری ست. 

 

گاهی شرایط ِ ناجور زندگی را تحمل می کنیم، 

 

و لحظه های خوبش را می گذاریم برای بعد، 

 

برای روزی که مشکلات تمام شود.

 

هیچ کداممان زندگی در لحظه را بلد نیستیم.

 

همه ی خوشی ها را حواله می کنیم برای فرداها، 

 

برای روزی که قرار است دیگر مشکلی نباشد، 

 

غافل از اینکه زندگی دست و پنجه نرم کردن

 

با همین مشکلات است.

 

یک روزی به خودمان می آییم می بینیم

 

یک عمر در حال خوردن پلو خالی ِ زندگی مان بوده ایم

 

و گوشت و مرغ لحظه ها،

 

دست نخورده مانده گوشه ی بشقاب، 

 

دیگر نه حالی هست، 

 

نه میل و حوصله ایی.

 

 

به راهی که اکثر مردم می روند بیشتر شک کن، 

 

زیرا اغلب مردم فقط تقلید می کنند

 

 

 

 

 

 

 




|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


نام
آدرس ایمیل
وب سایت/بلاگ
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

آپلود عکس دلخواه: